Turkusowo-szmaragdowa woda, jasne wapienne skały, górskie szczyty, wodospady i mosty. Rzeka Socza płynie zarówno przez Słowenię, jak i sąsiadujące z nią Włochy. Swój bieg rozpoczyna w malowniczych Alpach Julijskich, aby po około 136 kilometrach ujść do Zatoki Weneckiej. Po stronie słoweńskiej nosi nazwę Soča, natomiast we Włoszech znana jest jako Isonzo. Słoweńska część doliny Soczy, położona wśród majestatycznych szczytów Alp Julijskich, jest jednym z najpiękniejszych zakątków Słowenii. Podczas naszego pobytu w Słowenii postanowiliśmy przeznaczyć jeden dzień na podróż wzdłuż Soczy. Chcieliśmy zobaczyć kilka najbardziej malowniczych miejsc w jej dolinie, a przy okazji sprawdzić, czy słynny kolor wody rzeczywiście robi takie wrażenie na żywo.
Na naszej trasie znalazły się: Velika Korita Soče, Šunikov vodni gaj, Wodospad Virje, Wodospad Kozjak, Brv čez Sočo.
Film z Naszej wyprawy dostępny jest na moim instagramie: KLIK
Moje porady:
- Jeśli macie tylko jeden dzień, samochód jest zdecydowanie najwygodniejszą opcją. Atrakcje są rozrzucone po dolinie. Jednodniowy road trip jest jak najbardziej możliwy, ale warto zacząć dość wcześnie rano.
- Nie potrzebujecie profesjonalnego sprzętu trekkingowego, ale zdecydowanie odradzamy klapki. Przydadzą się buty z dobrą podeszwą, szczególnie przy Velika Korita, gdzie skały mogą być śliskie.
- W Soczy można się kąpać. My skorzystaliśmy z okazji.
To świetne doświadczenie, ale trzeba pamiętać, że Socza jest naprawdę zimna.
Rzeka jest też górskim ciekiem o zmiennym nurcie, dlatego nie warto wchodzić do wody w przypadkowych miejscach. Lepiej korzystać ze spokojnych miejsc i zachować zdrowy rozsądek. - Kozjak czy Velika Korita należą do popularnych atrakcji doliny Soczy. Jeśli zależy Wam na spokojniejszym zwiedzaniu i zdjęciach bez tłumów wybierzcie się tam z samego rana lub późnym popołudniem.
Dlaczego woda w Soczy jest turkusowa?
Rzeka wypływa z Alp Julijskich, a po drodze niesie ze sobą mikroskopijne cząsteczki skał, przede wszystkim wapienia i dolomitu.To właśnie one mają wpływ na sposób, w jaki światło słoneczne zachowuje się w wodzie. Drobne cząsteczki skalne rozpraszają światło, pochłaniając część jego czerwonych i żółtych barw, a odbijając przede wszystkim odcienie niebieskie i zielonkawe. W efekcie woda przybiera charakterystyczny turkusowo-szmaragdowy kolor, z którego słynie Socza.
Efekt dodatkowo podkreśla wyjątkowa czystość i przejrzystość rzeki. Dzięki niewielkiej ilości glonów i zanieczyszczeń światło może swobodnie przenikać przez wodę, a jej niezwykła barwa jest jeszcze bardziej widoczna.
Co ciekawe, kolor Soczy może zmieniać się w zależności od pogody, nasłonecznienia, głębokości wody czy miejsca, z którego ją oglądamy.
Co warto zobaczyć?
Velika Korita Soče KLIK
Jednym z najbardziej spektakularnych miejsc w dolinie jest Velika Korita Soče, czyli Wielki Kanion Soczy.To około 750-metrowy skalny wąwóz, który rzeka przez lata wyrzeźbiła w wapiennym podłożu. W niektórych miejscach jego ściany są naprawdę blisko siebie, a woda przeciska się pomiędzy jasnymi skałami.
To właśnie tutaj Socza pokazuje swoje najbardziej dzikie oblicze – są skalne ściany, naturalne baseny, niewielkie kaskady.
I właśnie tutaj zrobiliśmy coś, na co bardzo czekaliśmy – weszliśmy do Soczy i chwilę się popluskaliśmy.
Trzeba jednak przygotować się na jedno: woda jest naprawdę zimna. Jeśli planujecie wejść do wody, zabierzcie buty do wody lub obuwie z dobrą przyczepnością. Skały mogą być śliskie, a nurt w niektórych miejscach jest bardzo silny.
Jeśli tak jak my przyjechalicie tu samochodem to można go zostawić na płatnym parkingu KLIK. Nie było łatwo, bo to bardzo popularne miejsce, szczególnie latem. Odradzam parkowanie na dziko - sporo osób dostało mandaty.
Šunikov vodni gaj KLIK
Wodny gaj Šunikov, to niewielki, niezwykle malowniczy zakątek, w którym spotykają się strumień Šunik i rzeka Lepenjica, będąca jednym z dopływów Soczy.Jeśli lubicie spacery wśród zieleni, szum wody i miejsca, w których można na chwilę uciec od tłumów, koniecznie zajrzyjcie tutaj. Szlak prowadzi wzdłuż Lepenjicy. Po drodze czeka sporo atrakcji – mniejsze i większe wodospady, kaskady, drewniane mostki.
Cała okolica jest niezwykle zielona i spokojna. Właściwie przez cały spacer towarzyszył nam przede wszystkim szum płynącej wody.
Trasa ma około 2 kilometrów i prowadzi po obu stronach rzeki. Nie jest wymagająca, dlatego spokojnie poradzą sobie tutaj również osoby, które nie planują długiej górskiej wędrówki. Z tego, co czytaliśmy przed wyjazdem, trasę można przejść w formie pętli, dzięki czemu nie trzeba wracać dokładnie tą samą drogą. Niestety podczas naszej wizyty jeden z mostków był zerwany, dlatego musieliśmy wrócić tą samą ścieżką.
Przy szlaku znajduje się niewielki darmowy parking KLIK, na którym zostawiliśmy samochód. Miejsce jest oznaczone, ale parking nie jest duży – mieści zaledwie kilka samochodów.
Wodospad Virje KLIK
Wodospad ma około 12 metrów wysokości, a spływająca woda tworzy poniżej niewielkie oczko otoczone zielenią, mchami i skałami.Sam wodospad jest bardzo łatwo dostępny i nie wymaga długiej górskiej wędrówki. To zdecydowanie jeden z tych punktów, które można dorzucić do jednodniowej trasy bez konieczności poświęcania na nie połowy dnia.
Parking w okolicy jest płatny KLIK.
Wodospad Kozjak KLIK
Jeżeli miałabym wskazać miejsce, które zrobiło na nas największe wrażenie pod względem klimatu, byłby to Wodospad Kozjak.
Do wodospadu prowadzi przyjemna ścieżka, częściowo poprowadzona drewnianymi mostkami. Spacer z darmowego parkingu KLIK i z powrotem to ponad 3 kilometry, dlatego warto zarezerwować sobie na tę atrakcję trochę więcej czasu.
Po drodze idziemy wzdłuż rzeki, aż w końcu docieramy do skalnej komory, w której ukryty jest około 15-metrowy wodospad Kozjak. Woda spada z góry do zielonego basenu, a całość otaczają wysokie, ciemne skały.
Kozjak był jedyną biletowaną atrakcją, którą odwiedziliśmy podczas naszej wycieczki po dolinie Soczy. Wstęp kosztował nas 5 euro.
Przed wyjazdem warto jednak sprawdzić aktualne ceny oraz godziny otwarcia, ponieważ mogą się zmieniać w zależności od sezonu.
Brv čez Sočo KLIK
Jeśli planujecie odwiedzić Kozjak, warto połączyć go z pobliskim wiszącym mostem Brv čez Sočo. Most ma około 51,5 metra długości.Przejście przez niego to atrakcja sama w sobie, ale przede wszystkim czekają tutaj spektakularne widoki na turkusową Soczę.Na moście może jednocześnie przebywać maksymalnie 100 osób, dlatego przy większej liczbie turystów trzeba stosować się do ograniczeń. Warto jednak pamiętać, że woda w tym miejscu jest również bardzo zimna. Podczas naszej wizyty na szlaku było bardzo spokojnie. Spotkaliśmy zaledwie kilka osób, dzięki czemu mogliśmy naprawdę nacieszyć się ciszą i przyrodą.
Ciekawostki o Dolinie Soczy.
- To tutaj krcono "Opowieci z Narni". To chyba jedna z najciekawszych informacji o tym regionie. Socza zagrała w filmie „Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”. Ekipa filmowa pojawiła się tutaj w 2007 roku, a okolice rzeki zostały wykorzystane jako sceneria dla części filmu. Patrząc na krajobraz, trudno się dziwić, że twórcy filmu wybrali właśnie to miejsce. Turkusowa rzeka, wysokie góry i skalne wąwozy naprawdę wyglądają jak gotowa scenografia do filmu fantasy.
- W rzece żyje pstrąg marmurkowy, charakterystyczny gatunek związany z wodami północnego Adriatyku. To naprawdę imponująca ryba. Największe okazy mogą przekraczać 120 cm długości.Co ciekawe, gatunek ten był w przeszłości poważnie zagrożony, ale dzięki działaniom ochronnym jego populacja w górnym biegu Soczy została odbudowana.
- W czasie I wojny światowej okolice rzeki były miejscem walk na froncie Isonzo, czyli froncie nad rzeką Soczą. Toczyły się tutaj jedne z najtrudniejszych walk górskich tego okresu. Do dziś można znaleźć w okolicy pozostałości umocnień, bunkrów, okopów i innych obiektów wojskowych. Dlatego w regionie znajduje się również Szlak Pokoju (Walk of Peace), który łączy miejsca związane z historią frontu.
- Socza pojawia si również w literaturze. Front Isonzo stał się tłem powieści Ernesta Hemingwaya „Pożegnanie z bronią”.
- Socza po włoskiej stronie zmienia nazwę. Kiedy rzeka opuszcza Słowenię i płynie przez Włochy, znana jest jako Isonzo. Ostatecznie dociera do Adriatyku.
